حساب کاربری

حداقل 8 کاراکتر

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

فهرست مطالب

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

برای برخی افراد پیاده روی مانند یک فعالیت تفریحی است که در اوقات فراغت خود انجام می دهند، اما برخی دیگر برای تناسب اندام و سلات عمومی بدن پیاده روی می کنند و یا بر اساس نظر پزشک می دوند. اگر شما جزو افرادی هستید که بخشی از ساعات روز را به دویدن و یا پیاده روی اختصاص می دهید بهتر است ویژگی کفش پیاده روی و دویدن را بدانید تا بتوانید کفش مناسب را انتخاب کنید. در ادامه شما را با تفاوت کفش پیاده روی و دویدن بیشتر آشنا می کنیم.

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن در چیست؟

۱- انعطاف پذیری

اکثر دونده ها تفاوت بین کفش پیاده روی و کفش دویدن را نمی دانند اما واقعیت این است که این دو کفش با یکدیگر تفاوت دارند. اکثر کفش های پیاده روی سفت هستند و انعطاف پذیری کمی دارند بنابراین نباید از آن ها برای دویدن استفاده کرد. دونده ها به کفش هایی نیاز دارند که انعطاف پذیری بالایی داشته باشند. هر دو نوع کفش به انعطاف پذیری نیاز دارند. بسیاری از کفش هایی که مخصوص دویدن هستند در وسط و قوس کفش منعطف می باشند و برخی دیگر نیز در پنجه پا منعطف می باشند.

اگر جزو دونده هایی هستید که با پنجه پا روی زمین فرود می آید بهتر است دنبال کفشی با انعطاف پذیری در این ناحیه باشید. کفش هایی که انعطاف پذیر نیستند قابل قبول نمی باشند و اکثر فروشگاه های ورزشی، کفش پیاده روی که انعطاف پذیر باشند را ندارند. کسانی که انواع پیاده روی را امتحان می کنند باید کفشی با انعطاف پذیری در پنجه را بپوشند ولی کسانی که پیاده روی عادی می کنند باید کفشی را انتخاب کنند که در قسمت جلویی انعطاف پذیر نباشند.

کفش هایی که ثبات بیشتری دارند انعطاف پذیری کمتری دارند، زیرا در ساخت ان ها از موادی استفاده شده است که از چرخش بیشتر جلوگیری می کند. کسانی که به کنترل حرکتی بیشتری نیاز دارند باید از انعطاف پذیری کفش هایشان صرف نظر کنند.

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

۲- ارتفاع پاشنه

دونده ها بر اساس نوع دویدنشان در ابتدا قسمت های مختلفی از پایشان را بر روی زمین می گذارند، به عنوان مثال دونده ها ابتدا قسمت جلویی، قسمت وسطی و یا پاشنه پایشان را بر روی زمین می گذارند. اما جالب است بدانید که کسانی که پیاده روی می کنند ابتدا با پشنه پا پایشان را روی زمین می گذارند.

کفش هایی که مخصوص دویدن هستند دارای پاشنه می باشند که همین عامل سبب ثبات بیشتر می شود. دونده هایی که در ابتدا وسط و یا پاشنه پایشان را بر روی زمین می گذارند باید کفشی با ارتفاع پاشنه کم انتخاب کنند، اما بقیه دونده ها باید دنبال کفش با پاشنه بلندتر باشند. کسانی که پیاده روی می کنند نیازی به کفش های با ارتفاع زیاد ندارند.

کسانی که پیاده روی می کنند باید دنبال کفشی باشند که تفاوت بین پاشنه و نوک پنجه کم باشد. این تفاوت heel drop نامیده می شود و معمولا با میلی متر مشخص می شود. کسانی که پیاده روی می کنند باید کفش هایی انتخاب کنند که heel drop آن ها کمتر از ۸ میلی متر باشد. افرادی که پیاده روی می کنند باید ارتفاع پاشنه را با ارتفاع پنجه مقایسه کنند.

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

۳- ضربه گیری

دونده ها با هر قدمی که بر روی زمین می گذارند، سه برابر وزنشان را بر روی زمین می گذارند، اما این مقدار برای کسانی که پیاده روی می کنند حدود ۱٫۵ برابر می باشد. با توجه به موارد گفته شده نتیجه می گیریم که دونده ها به ضربه گیری بیشتری در پاشنه و قسمت میانی کفش نسبت به افرادی که پیاده روی می کنند احتیاج دارند. برخی از کفش هایی که دوندگان استفاده می کنند از سیستم ضربه گیری هوا که سبب افزایش ضربه گیری کفش می شود استفاده شده است. کسانی که پیاده روی می کنند به ضربه گیری کمتری احتیاج دارند.

وجود ضربه گیر در کفش های کسانی که پیاده روی می کنند سبب افزایش وزن کفش می شود، پس هر چه وزن کفش کمتر باشد برای پیاده روی مناسب تر است. دونده ها بهتر است به ضربه گیری کفش هایی که می خرند توجه بسیاری کنند. کسانی که پیاده روی می کنند باید دنبال کفش های سبک وزن باشند که به اندازه کافی قابلیت ضربه گیری داشته باشند تا پنجه و پای فرد بعد از پیاده روی احساس درد نکند.

کفش های یا وزن کم و طراحی مینیمال برا پیاده روی کوتاه مدت مناسب است ولی برای پیاده روی های طولانی باید فکر دیگری کرد. در صورتی که فرد می خواهد بیشتر از ۶ مایل پیاده روی کند باید از کفش های دویدنی که به اندازه کافی ضربه گیر باشند استفاده نمود.

۴- فشردگی پاشنه

کفش هایی که مخصوص دویدن است اصولا دارای پاشنه های فشرده هستند که همین عامل سبب می شود تا فرد ثبات بیشتری داشته باشد. کسانی که پیاده روی می کنند باید کفشی انتخاب کنند که پاشنه آن ها فشرده نباشد، زیرا کسانی که پیاده روی می کنند ابتدا پاشنه پایشان را بر روی زمین می گذارند و پاشنه فشرده مانع از حرکت صحیح به سمت جلو می شود.

۵- زیرسازی کفش

کفش هایی که مخصوص دویدن هستند زیرسازی بیشتری نسبت به دیگر کفش ها دارند. یکی از نکات زیرسازی بیشتر افزایش وزن کفش می باشد که بهتر است برای پیاده روی از کفش های با زیر سازی بیشتر استفاده نکنید.

تفاوت کفش پیاده روی و دويدن

۶- پهنای پاشنه

کفش هایی که مخصوص دویدن هستند اصولا پهنای بیشتری دارند که همین عامل سبب می شود تا دوندگان هنگام ضربه زدن به زمین با پنجه یا بخش میانی ثبات بیشتری داشته باشند. کفش هایی که مخصوص دویدن در کوهستان می باشند نیز دارای پهنای بیشتری هستند. کسانی که به منظور تناسب اندام پیاده روی می کنند نباید از کفش هایی با پاشنه پهن استفاده کنند زیرا د ر هنگام پیاده روی اصولا پاشنه پا با زمین برخورد می کند و اگر پاشنه کفش پهن باشد سبب ایجاد مشکل در هنگام قدم زدن می شود.

برای کسانی که پیاده روی می کنند وجود پاشنه ثانویه زیر پاشنه اصلی از پاشنه پهن بهتر است. حال با توجه به این موارد شما می توانید با علم به تفاوت کفش پیاده روی و دويدن یک کفش و یا کتانی مناسب را برای پیاده روی و دویدن خود از طریق فروشگاه کفش جوان مد سفارش دهید.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on google
Google+
Share on telegram
Telegram
ارسال دیدگاه
X